ostrokątny


ostrokątny
ostrokątny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_7}}'mający ostry kąt lub ostre kąty': {{/stl_7}}{{stl_10}}Trójkąt ostrokątny. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • ostrokątny — ∆ mat. Trójkąt ostrokątny «trójkąt o wszystkich kątach ostrych, tj. mniejszych od prostego» …   Słownik języka polskiego

  • ostro- — «pierwszy człon wyrazów złożonych» a) «określający to, co nazywa druga część złożenia jako ostre, np. ostrokrzew, ostrołuk» b) «będący częścią przymiotnika lub rzeczownika o charakterze dzierżawczym określającą ostrość tego, co nazywa drugi człon …   Słownik języka polskiego

  • trójkąt — m IV, D. a, Ms. trójkątącie; lm M. y 1. «figura geometryczna złożona z trzech punktów (wierzchołków) płaszczyzny nie leżących na jednej prostej oraz z trzech odcinków (boków) prostoliniowych łączących te punkty» Zbudować, wykreślić trójkąt. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • ostro- — {{/stl 13}}{{stl 7}} pierwsza część wyrazów złożonych wskazująca, że to, co nazywa drugi człon, jest ostre, np. {{/stl 7}}{{stl 8}}ostrokrzew, {{/stl 8}}{{stl 7}}lub że ostre są jakieś składniki tego, co nazywa całe złożenie, np. {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień